Relatie tussen de benodigde en beschikbare weerstandscapaciteit
De benodigde weerstandscapaciteit wordt afgezet tegen de beschikbare weerstandscapaciteit. De uitkomst van de berekening vormt de ratio weerstandsvermogen. Dat is de verhouding tussen de omvang van de risico’s en de beschikbare reserves om die risico's op te vangen. De ratio geeft een indicatie of de gemeente voldoende in staat is om de aanwezige risico’s incidenteel op te kunnen vangen. De ratio ziet er volgt uit:
De weerstandsratio is 1,9 en daarmee aanzienlijk lager dan de stand ten tijde van de jaarrekening 2025. Tegenover de stijging van het risicoprofiel in het grondbedrijf staat een (iets lagere) stijging van de reserve bouwgrondexploitaties. De voornaamste reden voor de daling van de weerstandsratio is de inzet van een deel van de Algemene reserve voor de vorming van een kapitaallastenreserve Reevedelta, en in 2027 voor de dekking van het begrotingstekort. Dit is een bewuste keuze, omdat de weerstandsratio met de huidige stand van 1,9 nog altijd ruim voldoende is.
Om de ratio kwalitatief te kunnen beoordelen is een normtabel is ontwikkeld in samenwerking met de Universiteit Twente.
Weerstandsnorm
Waarderingscijfer | Ratio | Betekenis |
|---|---|---|
A | >2.0 | Uitstekend |
B | 1.4-2.0 | Ruim voldoende |
C | 1.0-1.4 | Voldoende |
D | 0.8-1.0 | Matig |
E | 0.6-0.8 | Onvoldoende |
Met een weerstandsratio van 1,9 zijn de beschikbare reserves en onvoorzien per 1-1-2026 tezamen bijna twee keer hoger dan de berekende omvang van alle risico's van de gemeente. Volgens de normtabel is dat op de grens van ‘ruim voldoende” en “uitstekend”.